مقالۀ حاضر به دنبال بررسی گفتمان کارآمد و مؤثر تناصح و تعاون در روابط حاکمان و مردم است که در نهایت منتهی به ایجاد و پیشرفت جامعۀ صالح می‌شود. نویسندگان با استفاده از خطبه 216 نهج‌البلاغه به بررسی و تحلیل ماهیّت روابط و حقوق متقابل مردم و حکومت پرداخته و با الهام از خطبۀ مذکور به استخراج و تبیین یک گفتمان راهبردی برای تنظیم این روابط پرداخته‌اند. روش پژوهش این مقاله به صورت کتابخانه‌ای و کیفی است به نحوی که مباحث مدّنظر در حوزۀ روابط و حقوق و هم‌افزایی‌های حکومت و مردم از منظر امیرالمؤمنین علی؟ع؟ مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است و در آخر نیز نتیجه به دست آمده این است که ایجاد نظام الفت بین مردم و حاکمان منتهی به تناصح و تعامل ایشان با یکدیگر خواهد شد و با حرکت هر کدام در ریل مناسب، مؤلّفه‌های جامعه صالح در اجتماع نمودار خواهد شد.
سهرابی، صادق و صالح‌نیا، یحیی. (1402). بررسی نقش تناصح و تعاون به عنوان پیشران جامعۀ صالح در خطبه 216 نهج‌البلاغه. پژوهش های مهدوی، 12(3)، 125–140.
MLA
سهرابی، صادق، و صالح‌نیا، یحیی. "بررسی نقش تناصح و تعاون به عنوان پیشران جامعۀ صالح در خطبه 216 نهج‌البلاغه"، پژوهش های مهدوی، 12، 3، 1402، 125–140.
HARVARD
سهرابی، صادق، و صالح‌نیا، یحیی. (1402). 'بررسی نقش تناصح و تعاون به عنوان پیشران جامعۀ صالح در خطبه 216 نهج‌البلاغه'، پژوهش های مهدوی، 12(3), pp. 125–140.
CHICAGO
سهرابی، صادق و صالح‌نیا، یحیی، "بررسی نقش تناصح و تعاون به عنوان پیشران جامعۀ صالح در خطبه 216 نهج‌البلاغه." پژوهش های مهدوی، 12 3 (1402): 125–140,
VANCOUVER
سهرابی صادق، صالح‌نیا یحیی. بررسی نقش تناصح و تعاون به عنوان پیشران جامعۀ صالح در خطبه 216 نهج‌البلاغه. پژوهش های مهدوی. 1402;12(3):125–140.
