استادیار دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران
چکیده
مهدویت از مهمترین آموزههای اسلامی و شیعی است که ظرفیت ایجاد اتحاد، انسجام و امنیت در ابعاد داخلی و بینالمللی را دارد و انقلاب اسلامی هم مبتنی بر زیربنای کلامی و حکمی مهدوی است، جریانها و فرقههای انحرافی از طرق مختلف سعی در تحریف این آموزهها و فرهنگ مبتنی بر آن دارند، آنها نیروی فکری و عملی جوانان را در خدمت اهداف جعلی خود میگیرند؛ گاهی به شکل نرم از طریق جعل و ایجاد انحراف در فرهنگ دفاعی امنیتی مهدویت، و گاهی از نوع سخت با ایجاد خشونت و اغتشاش و درگیری به نام تشیع و مهدویت؛ این فعالیتها میتواند علاوه بر مخدوش نمودن این فرهنگ متعالی، مسائل ضد امنیتی متعددی ایجاد کند و سیر رو به آینده این فرقهها نیز اختلاف، درگیری و تخریب را نشان میدهد که موتور محرکۀ آنها نیروی انسانی و خصوصاً جوانان است. بنابراین مسئلۀ اصلی آن است که چالشهای حال و آینده فرقهها و جریانهای انحرافی خصوصاً در تقابل با ولایت فقیه چیست؟ این جستار با بررسی توصیفی تحلیلی منابع مکتوب و نتیجه تحقیقات میدانی مرکز مهدویت انجام میشود و در نهایت نتیجه آن است که در برابر چالشها میتوان با استفاده از فرهنگ غنی مهدوی، آموزش و تحقیق مناسب در زمینه فرقهها و نیز برنامهریزی دقیق و مدون و اجرای آنها در برابر این تهدیدها مصونیتبخشی ایجاد نمود و جوانان در زمینۀ فکری و عملی توجیه و مصونسازی شوند.
اسحاقیان درچه,جواد . (1402). جوانان و روند و فرآیند چالشهای جریانها و فرق انحرافی در پسا انقلاب با تأکید بر چالشهای مربوط به ولایت فقیه. پژوهش های مهدوی, 12(4), 49-71.
MLA
اسحاقیان درچه,جواد . "جوانان و روند و فرآیند چالشهای جریانها و فرق انحرافی در پسا انقلاب با تأکید بر چالشهای مربوط به ولایت فقیه", پژوهش های مهدوی, 12, 4, 1402, 49-71.
HARVARD
اسحاقیان درچه جواد. (1402). 'جوانان و روند و فرآیند چالشهای جریانها و فرق انحرافی در پسا انقلاب با تأکید بر چالشهای مربوط به ولایت فقیه', پژوهش های مهدوی, 12(4), pp. 49-71.
CHICAGO
جواد اسحاقیان درچه, "جوانان و روند و فرآیند چالشهای جریانها و فرق انحرافی در پسا انقلاب با تأکید بر چالشهای مربوط به ولایت فقیه," پژوهش های مهدوی, 12 4 (1402): 49-71,
VANCOUVER
اسحاقیان درچه جواد. جوانان و روند و فرآیند چالشهای جریانها و فرق انحرافی در پسا انقلاب با تأکید بر چالشهای مربوط به ولایت فقیه. پژوهش های مهدوی. 1402;12(4):49-71.