پژوهش های مهدوی

پژوهش های مهدوی

بررسی دلالی حدیث «وَ أَکْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِکَ فَرَجُکُم»

نوع مقاله : علمی ترویجی

نویسنده
دانش‌پژوه سطح چهار کلام، گرایش امامت اهل‌بیت، بنیاد بین‌المللی امامت، قم، ایران
چکیده
اعتقاد به ظهور منجی موعود، یکی از مبانی اساسی در آموزه­های اسلامی و به ویژه در اندیشه شیعی است که نقش تعیین‌کننده­ای در هویت دینی و اجتماعی مسلمانان دارد. در این میان دعا برای تعجیل در فرج امام زمان؟ع؟ از جمله توصیه­های مؤکد در منابع دینی است که در روایات متعدد، به عنوان عاملی مؤثر در رهایی امت اسلامی از مشکلات و گرفتاری­ها معرفی شده است. یکی از احادیث مشهور در این ­زمینه، حدیث «وَ أَکْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِکَ فَرَجُکُم» از سوی امام عصر؟عج؟ است. از این­ رو این پژوهش با روش توصیفی _ تحلیلی، ابعاد مختلف حدیث مذکور را بررسی کرده و به تحلیل نقش دعا در تعجیل فرج و تأثیر آن بر زندگی فردی و اجتماعی انسان­ها پرداخته است. یافته­ها نشان می­دهد که دعا برای تعجیل فرج، افزون بر ایجاد گشایش و امید برای مؤمنان در دوران غیبت، بستری برای تحقق وعده­های الهی محسوب می­شود. این وعده­ها شامل حاکمیت صالحان، برتری دین در سراسر زمین، برقراری عدالت جهانی، رشد علم و تکامل عقل، امنیت و آرامش در آفاق زمین، سرازیر شدن نعمت­ها و برکات الهی و کشف گنج­ها و ثروت­های پنهان زمین است که با ظهور حضرت ولی­عصر؟عج؟ محقق خواهد شد. بنابراین دعا برای تعجیل فرج نه تنها یک وظیفه دینی، بلکه عاملی تأثیرگذار در تحقق تحولات جهانی از منظر آموزه‌های شیعی به شمار می­آید.
کلیدواژه‌ها

منابع

قرآن کریم
_       ابن ابی زینب، محمدبن ابراهیم. (1397ق). الغیبة (علی‌اکبر غفاری، محقق). تهران: نشر صدوق‏‏.
_       ابن بابویه، محمدبن علی. (1395ق). کمال الدین و تمام النعمة (علی‌اکبر غفاری، محقق). تهران: اسلامیه‏.
_       ابن بابویه، محمدبن على.‏ (1385ش). علل الشرائع‏. قم: کتابفروشى داورى‏‏.
_       اربلى، على بن عیسى‏. (1381ق). کشف الغمة فی معرفة الأئمة (هاشم رسولى محلاتى‏، محقق). تبریز: بنى هاشمى‏‏.
_       ثقفى، ابراهیم بن محمد. (1395ق). الغارات (جلال الدین‏ محدث، محقق). تهران: انجمن آثار ملى.
_       حلى، حسن بن سلیمان. (1421ق). مختصر البصائر (مشتاق‏ مظفر، محقق). قم: مؤسسة النشر الإسلامی‏.
_       خزاز رازی، على بن محمد. (1401ق). کفایة الأثر فی النص على الأئمة الإثنی عشر (عبداللطیف‏ حسینى کوه‌کمرى، محقق). قم: بیدار.
_       صفار، ‏محمدبن حسن.‏ (1404ق). بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد (محسن بن عباسعلى‏ کوچه باغی، محقق). قم: مکتبة آیة الله المرعشی النجفی.
_       طبرسى، احمدبن على.‏ (1403ق). الإحتجاج على أهل اللجاج (محمدباقر خراسان، محقق). مشهد: نشر مرتضى.
_       طبرسى، فضل بن حسن. (1390ق). إعلام الورى بأعلام الهدى. تهران: اسلامیه‏‏.
_       طبری، محمدبن جریر. (1413ق). دلائل الإمامة (قسم الدراسات الإسلامیة مؤسسة البعثة، محقق). قم: بعثت‏‏.
_       طوسی، محمدبن الحسن. (1411ق). الغیبة للحجة (عباد الله تهرانی و على احمد ناصح، محقق). قم: دارالمعارف الإسلامیة‏.
_       طوسى، محمدبن الحسن‏. (1407ق). تهذیب الأحکام (حسن الموسوى‏ خراسان، محقق). تهران: دارالکتب الإسلامیه‏.
_       عیاشی، محمدبن مسعود. (1380ق). تفسیر العیّاشی‏ (هاشم رسولى محلاتى، محقق). تهران: المطبعة العلمیة‏.
_       قطب‌الدین راوندى، سعیدبن هبة‌الله‏. (1409ق). الخرائج و الجرائح (مؤسسة الإمام المهدى‏، محقق). قم: مؤسسه امام مهدى‏‏؟ع؟.
_       قمی، علی بن ابراهیم. (1404ق). تفسیر القمی‏ (طیب موسوی جزائری، محقق). قم: دارالکتاب‏‏.
_       کلینی، محمدبن یعقوب. (1407ق). الکافی (علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، محقق). تهران: دارالکتب الإسلامیة.
_       مجلسی، محمدباقر. (1403ق). بحارالانوار. بیروت: دار إحیاء التراث العربی‏‏.
_       مفید، محمدبن محمد نعمان. (1413ق). الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد (مؤسسة آل‌البیت، محقق). قم: کنگره شیخ مفید‏.
_       موسوی اصفهانى، محمدتقى.‏ (1428ق). مکیال المکارم فی فوائد دعاء للقائم. قم: مؤسسة الإمام المهدی.